Zwanger

Zwanger: Mijn eerste trimester

Aangezien ik merkte dat ik in de eerste maanden van mijn zwangerschap erg blij was met blogs van andere zwangere vrouwen ga ik zelf ook mijn ervaringen delen. Sowieso ben ik van plan iedere trimester een blog te plaatsen en ik begin vandaag met mijn blog over het eerste trimester. Ondertussen ben ik net 20 weken zwanger en dus al iets over de helft, of niet… Dat blijft nog een week of twintig spannend.

Dé test

Het eerste trimester begon echt toen ik mijn zwangerschapstest deed.  Heel gek eigenlijk dat ik toen dus meteen al vier weken zwanger was. Die voelden op dat moment echt als een cadeautje. Na het doen van de test heb ik de hele dag als een soort zombie rondgelopen. Heel blij, maar ook heel verbaasd. Was het wel echt zo? Ik merkte namelijk verder eigenlijk niets. Om het dus even zeker te weten deed ik de dag daarna nog een test. Ja, ik was echt zwanger!

En dan…

Ik had daarna geen idee wat ik moest doen. Mijn zwangerschap was echt nog ons geheim, maar ik moest natuurlijk wel stappen gaan ondernemen zoals een verloskundige zoeken en bellen. Het bellen naar de verloskundige vond ik heel spannend, maar de assistente was zeer vriendelijk en we planden een datum voor een eerste echo rond 8 weken zwangerschap.

Moeders voor Moeders

Een vriendin vertelde mij ooit dat ze tijdens haar zwangerschap had meegedaan aan Moeders voor Moeders. Hier heb ik me al vrij snel voor aangemeld en de intake was in week 7. Over mijn ervaringen zal ik later een aparte blog plaatsen. De zwangerschapstest die tijdens de intake gedaan werd, was wel weer even een spannend momentje, maar er was geen twijfel over mogelijk. Er kunnen heel snel twee streepjes op zo’n test staan!

Eerste echo

Voordat we de eerste echo lieten maken, gingen we op Moederdag langs onze ouders om het te vertellen. Dit was heel mooi en bijzonder! Over hoe we dit gedaan hebben, zal ook een aparte blog verschijnen. Een paar dagen daarna was het tijd voor de eerste echo. Toch wel heel fijn dat de grootouders toen al op de hoogte waren. Zowel vreugde als verdriet zouden we dan kunnen delen. Dit gevoel had ik echt nodig. Vol blijdschap gingen we na de echo dan ook zo snel mogelijk langs om ons kindje te laten zien. Zo gaaf! In de dagen daarna hebben we onze broers, (schoon)zussen en zwager verteld dat ze ooms en tantes worden.

Tweede én derde echo

Toen ik 11 weken zwanger was, mochten we weer naar de verloskundige voor een echo. We zagen een zeer beweeglijk baby’tje in mijn buik. Mijn blaas werd gebruikt als een soort trampoline en dat zag er best grappig uit. Enig nadeel was dat er niet gemeten kon worden en dat was nodig om met zekerheid te kunnen zeggen hoeveel weken ik zwanger was op dat moment. Voordeel was dus dat ik twee dagen later nog een echo mocht laten maken. Tijdens de derde echo lag ons baby’tje heel mooi stil en was goed te zien hoe het hartje klopte, dat er een handje op het hoofdje lag en zelfs dat de blaas vol zat.

Eindelijk konden we het vertellen

Na de tweede echo hebben we met een afbeelding onze vrienden en verdere familie ingelicht dat ik in verwachting was. Ook heb ik het daarna vrij snel aan mijn collega’s verteld. Alle enthousiaste reacties waren echt heel erg leuk om te horen. Het was ook wel fijn dat iedereen het wist na 11 weken, want mijn eigen kleding begon wel heel strak te zitten. Wat was ik blij toen ik rond de 12e week zwangerschapskleding kocht. Dat zat even lekker!
Een groep vriendinnen moest wachten tot 2 juli voor ze het hoorden. Wat was het moeilijk om mijn mond te houden, maar die dag zou ik ze weer een keer echt zien en dat leek me leuker dan via WhatsApp. Toen zij het wisten, mocht het ook online op social media gedeeld worden en ook daar was het erg leuk om alle felicitaties te lezen en zo nog net iets meer te genieten dan ik al deed.

Kwaaltjes

Helemaal fantastisch was het eerste trimester zeker niet. Natuurlijk vond ik het vooral geweldig om zwanger te zijn, maar dat mijn lijf besloten had dat ik dan ineens véél meer slaap nodig had, was minder. En met véél meer, bedoel ik ook echt véél meer! Als ik teveel deed op een dag of te laat bedacht dat het bedtijd was, had ik nog weleens een knuffelsessie met de toiletpot. Van ochtendmisselijkheid heb ik daarentegen gelukkig helemaal geen last gehad. ’s Ochtends kon ik gewoon mijn ding blijven doen zoals altijd en dat was dan wel weer erg fijn.
Andere dingen waar ik last van heb gehad het eerste trimester is dat mijn haar ontzettend uitviel.  Mijn nagels groeiden heel hard en waren lekker stevig, pluspunt! Een minpunt was de hoeveelheid puistjes die ik ineens had. Met name op mijn rug was dit echt verschrikkelijk. Puberteit nummer twee leek het wel.

En nu…

Binnenkort kunnen jullie dus nog blogs lezen over Moeders voor Moeders en hoe ik mijn (schoon)ouders verteld heb van de zwangerschap. Ook zal ik een blog schrijven over de kinderwagen die we al gekocht hebben en wat andere superschattige spullen die ik gekocht heb. Ik zal nog bloggen over het geslacht van ons kindje en de 20 weken echo en natuurlijk volgt er over een tijdje een blog over het tweede trimester waar ik nu midden in zit.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *